in Inspiratie

Herstellen van mijn burn-out

Mijn persoonlijke verhaal

Het is niet helemaal toevallig dat alle activiteiten van Meer Vrouw Coaching bijdragen aan een  stressvrijer, zinvol en vitaler leven. Ik heb zelf elf jaar geleden te kampen gehad met een burn-out en ik wil daar nooit meer naar terug en ik gun iedere vrouw  tools, kennis en rituelen om goed voor zichzelf te zorgen om te voorkomen dat je (wederom) een burn-out krijgt.

Als stress opstapelt

Mijn burn-out van tien jaar geleden kwam door een opstapeling van grote levensgebeurtenissen in minder dan tien maanden, terwijl ik niet goed in mijn vel zat. Ik zat in een baan, waar ik me niet thuis voelde. Ook had ik weinig aansluiting bij mijn collega’s. Daarnaast runde ik een hondenschool waar ik dag en nacht mee bezig was. Ik had een kind van 3 en ik sliep ‘s nachts slecht door pijnklachten. Zo draaide ik mijn dagen door. Weinig pauzes. Te weinig aandacht voor zingeving. Ik stond op en holde de hele dag achter de feiten aan.

Stress door ingrijpende levensgebeurtenissen

Toen verraste het leven mij onverwacht met diverse ingrijpende gebeurtenissen. Ik ontmoette na 35 jaar mijn biologische vader en ik maakte opeens deel uit van een grote internationale familie. Dat was natuurlijk prachtig, maar het was ook ingrijpend. Een aantal maanden later werd ik werd lam gelegd door een ernstige infectie en belandde hierdoor in het ziekenhuis. De artsen hadden geen idee wat ik had en ik werd steeds zieker. In dezelfde periode kreeg ik te maken met twee onverwachte sterfgevallen kort op mekaar van belangrijke mensen in mijn leven. De ene stressgevende gebeurtenis stapelde zich op na de ander. Mijn mentale en fysieke veerkracht was laag. De optelsom werd een burn-out.

Mijn lijf zei ho!

Ik wist helemaal niet hoe ik met het leven om moest gaan op dat moment en ik ging knock-out. Mijn gedachten gingen alle kanten op. Ik had geen idee hoe ik om moest gaan met mezelf en uit gewoonte ben ik toen maar gewoon door gegaan met werken. Wist ik veel! Na drie weken doorwerken en niet voelen, trapte mijn lichaam hard op de rem en voor ik het wist zat ik langdurig thuis met een burn-out en chronische hoofdpijn. Pijnstillers hielpen niet. Ik was volledig overprikkeld. De zon was te scherp voor mijn ogen. Naar buiten gaan was een opgave. Gesprekken waren te lastig. Ik hoorde alles door elkaar. Ook was ik heel erg moe. Al mijn energie was weg. Het enige wat ik letterlijk kon doen, was onder een deken zitten.

Mijn dieptepunt

Ik wilde graag dingen doen, maar ik kon niet anders dan liggen in een zo donker mogelijke ruimte. Natuurlijk ging ik ook tijdens mijn burn-out over mijn grenzen. Thuis sprong mijn moeder bij om ons huishouden met driejarige peuter, 2 honden en 2 katten, draaiende te houden. De fysiotherapeut, masseur, psycholoog en haptonoom stonden voor me klaar. Ik slikte een batterij aan pijnstillers tegen de chronische hoofdpijn. Op mijn dieptepunt zat ik op Schiphol met mijn drie jarige peuter om op vakantie te gaan. Ik hield mijn ogen dicht. Mijn handen duwden stevig op mijn oren om me af te sluiten van alle prikkels. Daar zat ik dan in een stoel te wachten op het vliegtuig. Af en toe spiekte ik hoe laat we moesten boarden. Ik zat in mijn eigen nachtmerrie van overprikkeldheid, pijn en moeheid. Terwijl zoonlief vrolijk door kakelde, wilde ik alleen maar wegkruipen. Wat deed ik mezelf aan? Helaas was ik enorm eigenwijs en ik ging dwars door de pijn op bezoek bij mijn nieuwe gevonden familieleden.

Opbouwen na de burn-out

Ik was erg hardleers. Mijn lijf zei nee, maar mijn hoofd zei ja. Uiteindelijk wint het lijf. Het zet je gewoon stil en ik kon niet anders dan er uiteindelijk in mee bewegen. Het duurde vijf maanden voor ik weer begon met het opbouwen van mijn werk. Ik werd gedwongen om te doseren. Te kiezen voor energie gevende afspraken en veel rust houden. Rust betekende wandelen, stilte, weinig afspraken, tijd met mezelf. Na 9 maanden thuis zitten, kon ik weer parttime aan het werk. Bij stressvolle omstandigheden schoot ik nog steeds snel in de kramp. Ook toen ik alweer aan de slag was. Helaas had ik geen concrete tools en kennis om grip te krijgen op mijn stress.  Gelukkig had ik de beste stressmeter bij me die er bestaat! Mijn eigen lijf! Zodra ik teveel deed of teveel stress had, kreeg ik koortslippen, ontstekingen, hoofdpijn, sliep ik slechter en raakte ik moe en overprikkeld.

Nieuwe start

Gelukkig vond ik uit mezelf ook nieuwe paden waar ik heel blij en ontspannen van werd. Ik zocht mijn rust en zingeving in het sjamanisme en de natuur. Tevens leerde ik over energie, mediteren, trance en de archetypische goden en godinnen gaven mij spiegels voor mezelf. Uiteindelijk heb ik na mijn burn-out ook nagedacht over wat ik echt wilde doen. Toen ik een leuke baan kreeg aangeboden als projectleider bij een kleine maatschappelijke organisatie heb ik dat met beide handen aangenomen. Leuk werk, meer bewustzijn, meer zingeving in mijn leven. Dit alles droeg bij aan mijn herstel. In mijn volgende blog schrijf ik over mijn omslagpunt waardoor ik echt grip kreeg op mijn lijf en mijn leven.

 

Recente berichten

Laat een reactie achter

twee + 9 =